🎄 Kazanie Na Wielki Czwartek Rok C

A Wielki Post, który przeżywamy, naznaczony modlitwą, postem i jałmużną, jest nam w tym cenną pomocą. Kazania-homilie: Czwarta Niedziela Wielkiego Postu, Rok A. o. Piotr Koźlak CSsR (03 kwietnia 2011 roku, Rok A, I) o. Sylwester Pactwa CSsR (30 marca 2014 roku, Rok A, II) o. Krzysztof Dworak CSsR (26 marca 2017 roku, Rok A, I) o. Oto słowo Pańskie. XXXII Niedziela Zwykła Propozycje śpiewów - XXXII Niedziela Zwykła XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA - ROK C Troska o wieczność Zmartwychwstanie ciał Z perspektywy zmartwychwstania Mam dobrą nadzieję Z nadzieją nieba. Wideokomentarz Od słowa do Słowa. 32 niedziela zwykła C. 8 kwietnia 2020. Wielki Czwartek. Przygotuj się do Mszy Wieczerzy Pańskiej. Kiedy na niebie jaśnieje księżyc w pierwszej wiosennej pełni, w liturgii jaśnieje Boża historia Eucharystii. ks. Marcin Kowalski JUTRO NIEDZIELA. ks. Przemysław Śliwiński. Kazanie na III Niedzielę po Narodzeniu Pańskim (10 I 2021 r.) Kazanie na III Niedzielę po Narodzeniu Pańskim – Święto Chrztu Pańskiego (10 I 2021 r.) Przez łaskę chrztu „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” jesteśmy wezwani do wyznawania wiary w Trójcę Świętą. BRACIA i SIOSTRY! 2023.04.06 – WIELKI CZWARTEK – MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ. Zostałem powiadomiony o śmierci i pogrzebie wujka. Od pewnego czasu go nie widywałem. Z powodu różnych zajęć nie było możliwości częstego spotykania się. Mimo to zostałem poproszony, aby wygłosić homilię i mowę pożegnalną na jego pogrzebie. Umiłowany Bracie. Chrystus dzisiaj w Wielki Czwartek 2023 roku, pukając do Twojego kapłańskiego serca pragnie Ci przypomnieć, że twoim powołaniem jest nade wszystko bycie człowiekiem przepełnionym duchem Bożym, codziennie sprawującym Eucharystię i starającym się dawać miłość drugiemu człowiekowi, poprzez zaangażowanie w Święta wielkanocne 2023 — najważniejsze terminy. 2 kwietnia — Niedziela Palmowa. 6 kwietnia — Wielki Czwartek. 7 kwietnia — Wielki Piątek. 8 kwietnia — Wielka Sobota. 9 kwietnia Paweł Lemańczyk. Wielki Czwartek jest dniem, poprzez który Bóg będący dawcą wszelkiego dobra, pragnie przypomnieć nam kapłanom, kim i po co jesteśmy. Papież Senior Benedykt XVI w swej homilii wygłoszonej w Wielki Czwartek 13 kwietnia 2006 r. podczas Mszy Krzyżma powiedział: “ mocą Sakramentu możemy mówić jego Ja. Tag: kazanie na Nowy Rok. 01.01. Świętej Bożej Rodzicielki Maryi – Nowy Rok. Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić Izraelitom. Powiecie im: Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”». Oto słowo Pańskie. III Niedziela Wielkiego Postu Propozycje śpiewów - III Niedziela w Poście III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU - Rok C Czas nawrócenia Bóg chce naszego nawrócenia Na serio Mało czasu. Biblijny wideokomentarz Od słowa do Słowa. 3 niedziela w Wielkim Poście. Po raz kolejny Jezus przypomina nam dzisiaj o potrzebie nawracania, czyli powrotu do Niego. Bóg jest cierpliwy wobec nas, czeka na decyzję człowieka. Bóg w kierunku człowieka robi 99 kroków, ale jeden pozostawia nam. Gdy nie stawiamy przeszkody i przyjmujemy ten wielki dar, potrafimy wtedy miłością rozświetlić całe nasze życie. Pan Jezus, posługując się przypowieścią o dziesięciu pannach wychodzących naprzeciw Oblubieńca, chciał pokazać losy swoich uczniów na świecie, a także znaczenie drogi prowadzącej poprzez życie do prawdziwej miłości, która jest w niebie. Chciał przez tę przypowieść zachęcić nas, abyśmy odpowiedzieli sobie na pytanie 5yNw. 13 marca 2022 / Kazanie na II Niedzielę Wielkiego Postu, rok C ks. Dawid Surmiak Parafia Matki Bożej Bolesnej, Jawiszowice, os. Brzeszcze Czytania: Rdz 15, 5-12. 17-18 Ps 27 (26), 1bcde. 7-8. 9abc. 13-14 Flp 3, 20 – 4,1 Łk 9, 28b-36 W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie, w krzyżu miłości nauka. Kolejny raz przychodzimy do świątyni, by adorować drzewo krzyża. Krzyż – znak, który wyznacza nasze codzienne życie chrześcijańskie. Począwszy od porannej modlitwy, w której za pomocą znaku krzyża wielbimy Trójcę Świętą. Ale czym jest ten znak dla nas dziś? Telewizja niemiecka transmitowała jakiś czas temu dyskusję na temat sensu wieszania krzyży w miejscach publicznych. W dyskusji wzięła udział między innymi biskup Kościoła ewangelickiego, która przyniosła piękny ozdobny krzyż i stwierdziła, ze krzyża nie ma potrzeby się wstydzić. Mamy przecież piękne emblematy krzyża. No właśnie – emblematy. Dla wielu chrześcijan dziś – krzyż jest jakimś emblematem bez treści. Jest nic nie znaczącą ozdobą, którą wiesza się na ścianie, albo nawet nosi w uszach. Jest też druga fałszywa skrajność. Nazywanie wszystkiego krzyżem. I oskarżanie Pana Boga, że dopuszcza taki krzyż. Gdy nieraz, w czasie rozmów podczas rekolekcji słucham żalów, pretensji, narzekań, oskarżeń wobec Pana Boga, to rodzi się refleksja, jak bardzo sfałszowany obraz Boga nosimy w naszych sercach. Gdyby Bóg był rzeczywiście winien wszystkich naszych cierpień, bólów, dramatów, to nie byłby to Bóg Miłości, ale tyran. To, co my nazywamy krzyżem jest niejednokrotnie skutkiem naszej nadwrażliwości, płytkości, grzechów a nawet głupoty. Jest to cierpienie, ból, który zadajemy sobie sami. Nakładamy na siebie ciężary i uginamy się pod nimi. Zamęczamy siebie i innych. Większość cierpień świata jest skutkiem słabości, głupoty i grzechu. Sądzę, że jest to rodzaj cierpienia, niechcianego przez Boga. Taki ból nie jest krzyżem, ale fałszywym krzyżykiem, który należy eliminować z naszego życia. Prawdziwy krzyż jest krzyżem Chrystusa. On niesie każdy krzyż. Nam zaś proponuje, byśmy go nieśli razem z Nim. Jest taka historia o człowieku, który przemierza pustynię. Idzie samotnie, ale obok jego śladów widnieją inne. Są to ślady Jezusa. Ale w czasie tej wędrówki przez pustynię przychodzi kryzys. Daje o sobie znać zmęczenie fizyczne i psychiczne. I wtedy na piasku widoczne są jedynie samotne ślady człowieka przemierzającego pustynię. Gdy mija kryzys, człowiek ten żali się i pyta Jezusa, dlaczego w tym najtrudniejszym momencie były tylko jedne ślady. A Jezus odpowiada: dlatego, że niosłem cię na swoich ramionach. Gdy patrzymy tylko na krzyż widzimy drzewo, które nas przygniata. Widzimy cierpienie, ból, samotność i ciężar nie do uniesienia. Dopiero gdy przenikniemy krzyż i dojrzymy Tego, który go niesie z nami, będziemy w stanie widzieć jego sens i wartość. Krzyż niesiony wraz z Chrystusem ma wartość zbawczą. Nie jest tylko niezrozumiałym celem, ale staje się zbawczym środkiem – drogą do zmartwychwstania, do życia. Gdy spotykają nas bolesne doświadczenia życiowe, a takich nie brakuje w życiu, zwykle pytamy: Dlaczego to spotkało właśnie mnie? I może podświadomie myślimy, że inni na to bardziej zasługują. Tymczasem każde bolesne wydarzenie dotyka nie tylko mnie. Dotyka nas – dotyka mnie i Jezusa. Przez te wydarzenia najpierw przeszedł Jezus. A więc nie tyle powinienem pytać: dlaczego ja? Ale raczej: co Bóg chce mi dziś przez to cierpienie powiedzieć? Czego nauczyć? Może chce mnie zaprosić, bym szedł z Nim moją drogą krzyżową? Niektóre nasze reakcje wobec krzyża wydają się absurdalne. Najmniejsze niepowodzenie, mały problem, niewielkie trudności i od razu szukamy kogoś, przed kim moglibyśmy się wyżalić. I nie przychodzi nam nawet do głowy, by zwrócić się do Jezusa. A przecież Jezus może nas zrozumieć lepiej niż ktokolwiek inny. Przecież to właśnie On przeszedł wszystkie możliwe cierpienia. I to On dziś ze mną dźwiga mój krzyż. Ile razy w życiu, gdy stoimy wobec różnych doświadczeń modlimy się instynktownie: Boże, zabierz to cierpienie. A może nigdy nie prosimy: Panie, nie pozwól by zabrakło mi siły i miłości, by pomagać Ci w niesieniu krzyża, który stał się moim udziałem. Kiedy w grę wchodzi krzyż, Jezus nie musi interweniować. On już jest obecny i niesie go. Potrzeba tylko mojego udziału. Adorujemy dziś krzyż Jezusa. Idziemy z Nim Jego Drogą Krzyżową, pytamy o jej sens. Próbujemy także na nowo odkryć w sobie ucznia, który idzie za Jezusem i z Nim dźwiga krzyż. Jakim uczniem jestem na Drodze Krzyżowej Jezusa? Może jestem jak Szymon Cyrenejczyk. Przymuszony pomagam dźwigać Jezusowi krzyż. Ale czy to ja znalazłem się na Jego drodze, czy też Boża Opatrzność posłała Go na moją drogę? Czy jestem tylko tym, który pomaga, czy też tym, który otrzymuje? Czy ja niosę krzyż Jezusa, czy odwrotnie – On mój? Może jestem Weroniką. Podchodzę, by otrzeć Jego rany. Ale czy to ja ocieram rany Jezusa, czy Jezus moje? Czy to nie w Jego ranach jest moje uzdrowienie? Może jestem jak kobiety współczujące. Pocieszam, płaczę i współczuję. Inaczej nie potrafię wyrazić mojej solidarności i miłości. Ale czy to nie ja bardziej potrzebuje Jego pociechy i współczucia? Czy to nie On cały w bólu i cierpieniu, zamiast myśleć o sobie, przynosi mi pociechę? Może jak Maryja, stoję w miłości. Trwam w milczeniu na drodze krzyżowej i pod krzyżem. Kto jednak bardziej potrzebuje miłości. Czy On – mojej? Czy ja Jego? A może stoję obojętny, niewzruszony. Może wydaje mi się, że to tylko historia bez większego wpływu na losy świata i moje? Czy pozostanę nadal widzem, obojętnym przechodniem? Czy będę miał odwagę podejść blisko, dotknąć drzewa krzyża, spojrzeć w twarz Jezusa i wyczytać z Niej nieskończoną miłość Boga do mnie? Dzień przed pogrzebem Jana Pawła II, w czasie mszy na krakowskich Błoniach, organizatorzy dowiedzieli się, że przybyło ponad milion osób, a mieli przygotowanych tylko dziewięćdziesiąt tysięcy hostii. Okazało się jednak, że to i tak zbyt duża liczba [1]. Liturgia Wielkiego Czwartku podkreśla znaczenie sakramentu kapłaństwa oraz Eucharystii. To ważny dzień nie tylko dla kapłanów, lecz także dla wiernych, którym służą, spowiadając ich i jednocząc z Jezusem w Komunii św. Patriarcha Atenagoras, przeczuwając zbliżający się moment swojej śmierci, polecił, by przyniesiono mu do pokoju Ciało i Krew Pańską i postawiono je przy łóżku. Kiedy to uczyniono, poprosił wszystkich, by zostawili go samego [2]. 1 Zob. Sakrament wspólnoty. Eucharystia w myśli Jana Pawła II i ks. Józefa Tischnera. Rozmowa z udziałem ks. Adama Bonieckiego, Wojciecha Bonowicza, Janusza Poniewieskiego i ks. Grzegorza Rysia, „Znak” 2005, nr 9, s. 76– Zob. Stanisław Musiał, On zamknie mi oczy, „Tygodnik Powszechny” 2004, nr 11 (2853), s. 7. Wpatrujcie się mocno. Rozważania na niedziele i święta rok C Proste, poparte wieloma przykładami, krótkie kazania mogą być pomocą w zastanowieniu się, choćby na chwilę, nad życiem. Wstęp 5 ADWENT I BOŻE NARODZENIE 1. niedziela Adwentu I II 2. niedziela Adwentu I II 3. niedziela Adwentu 4. niedziela Adwentu Uroczystość Narodzenia Pańskiego Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi, Józefa Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi Druga niedziela po Narodzeniu Pańskim Objawienie Pańskie Chrzest Pański NIEDZIELE ZWYKŁE 2. niedziela zwykła 3. niedziela zwykła 4. niedziela zwykła 5. niedziela zwykła 6. niedziela zwykła 7. niedziela zwykła 8. niedziela zwykła 9. niedziela zwykła 10. niedziela zwykła 11. niedziela zwykła 12. niedziela zwykła 13. niedziela zwykła 14. niedziela zwykła 15. niedziela zwykła 16. niedziela zwykła I II 17. niedziela zwykła 18. niedziela zwykła 19. niedziela zwykła 20. niedziela zwykła 21. niedziela zwykła 22. niedziela zwykła 23. niedziela zwykła 24. niedziela zwykła 25. niedziela zwykła 26. niedziela zwykła 27. niedziela zwykła 28. niedziela zwykła 29. niedziela zwykła 30. niedziela zwykła 31. niedziela zwykła 32. niedziela zwykła 33. niedziela zwykła WIELKI POST Środa Popielcowa 1. niedziela Wielkiego Postu 2. niedziela Wielkiego Postu 3. niedziela Wielkiego Postu 4. niedziela Wielkiego Postu 5. niedziela Wielkiego Postu Niedziela Palmowa Wielki Czwartek Wielki Piątek WIELKANOC Wigilia Paschalna Zmartwychwstanie Pańskie 2. niedziela wielkanocna 3. niedziela wielkanocna 4. niedziela wielkanocna 5. niedziela wielkanocna I II III IV 6. niedziela wielkanocna Wniebowstąpienie Pańskie 7. niedziela wielkanocna Zesłanie Ducha Świętego UROCZYSTOŚCI I ŚWIĘTA Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa Najświętszego Serca Pana Jezusa Najświętszej Trójcy Przemienienie Pańskie Ofiarowanie Pańskie Świętego Józefa Zwiastowanie Pańskie Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Świętych Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata I II Czas dostawy (Polska): 2 dni robocze (kurier) 2 dni robocze (Poczta Polska) 2 dni robocze (paczkomaty InPost) W przypadku wyboru opcji: przelew – dni liczone są od momentu zaksięgowania wpłaty. A wziąwszy prześcieradło nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany Księga Wyjścia 12, Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: «Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: „Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy postara o baranka dla rodziny, o baranka dla domu. Jeśliby zaś rodzina była za mała do spożycia baranka, to niech się postara o niego razem ze swym sąsiadem, który mieszka najbliżej jego domu, aby była odpowiednia liczba osób. Liczyć je zaś będziecie dla spożycia baranka według tego, co każdy może spożyć. Baranek będzie bez skazy, samiec, jednoroczny; wziąć możecie jagnię albo koźlę. Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać. I tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, spożyją je z chlebem niekwaszonym i gorzkimi ziołami. Tak zaś spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu. Ja, Pan. Krew będzie wam służyła do oznaczenia domów, w których będziecie przebywać. Gdy ujrzę krew, przejdę obok i nie będzie pośród was plagi niszczycielskiej, gdy będę karał ziemię egipską. Dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym i obchodzić go będziecie jako święto dla uczczenia Pana. Po wszystkie pokolenia na zawsze w tym dniu świętować będziecie”». Księga Psalmów 116(115), Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana. Cenna jest w oczach Pana śmierć Jego świętych. Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy, Ty rozerwałeś moje kajdany. Tobie złożę ofiarę pochwalną i wezwę imienia Pana. Wypełnię me śluby dla Pana przed całym Jego ludem. Pierwszy list do Koryntian 11,23-26. Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę». Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. Ewangelia wg św. Jana 13,1-15. Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty syna Szymona, aby Go wydać, wiedząc, że Ojciec dał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później będziesz to wiedział». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał». Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę». Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści». A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem” i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. Komentarz do Ewangelii Św. Antoni z Padwy (ok. 1195-1231), franciszkanin, doktor Kościoła Kazania na niedziele i obchody świętych, Wielki Czwartek „Otóż Ja jestem pośród was jak ten, kto służy” (Łk 22,27) „Jezus wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi”. Czytamy w Księdze Rodzaju podobną historię. Abraham powiedział do wysłanników, trzech aniołów, którzy go odwiedzili: „Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili” (18,4-5). To, co Abraham uczynił dla trzech aniołów, Chrystus zrobił dla swoich apostołów, tych posłańców prawdy, którzy mieli głosić całemu światu wiarę Świętej Trójcy. Pochyla się przed nimi jak dziecko; pochyla się i myje im stopy. Co za niepojęta pokora; co za niewysłowiona dobroć! Ten, którego adorują aniołowie w niebie, znajduje się u stóp tych grzeszników! To oblicze, które sprawia, że drżą aniołowie, pochyla się nad stopami tych ubogich! To dlatego Piotr przestraszył się… Umywszy im stopy, pozwala im „odpocząć pod drzewem”, jak jest powiedziane w Pieśni nad Pieśniami: „W upragnionym jego cieniu usiadłam, a owoc jego słodki memu podniebieniu” (2,3) Ten owoc, to Jego Ciało i Krew, które dał im tego dnia. Postawił przed nimi „nieco chleba”, aby umocnić ich przed pracą, którą mieli rozpocząć… Oto „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa” (Iz 25,6)… W sali na górze, tam, gdzie apostołowie przyjmą Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, Pan wszechświata wydaje dzisiaj ucztę dla wszystkich ludów, które w Niego wierzą… To właśnie czyni Kościół dzisiaj na całym świecie. To dla niego Chrystus przygotował tę ucztę na górze Synaj, ten pokarm, który nas żywi, swoje prawdziwe Ciało, bogate we wszelką cnotę duchową i miłość. Dał je swoim apostołom i nakazał im dać je tym, którzy wierzą w Niego. Warto przeczytać: Wielki Czwartek: Msza z poświęceniem krzyżma. Trzy rodzaje olejów Wielki Czwartek: Msza z poświęceniem krzyżma

kazanie na wielki czwartek rok c